Profil de เด็กวัด~* ஐ★ [๑] D e K Z a A ☆ஐ...PhotosBlogListesPlus  |  Outils Aide |
|
~* ஐ★ [๑] D e K Z a A ☆ஐ*~กรู..หนึ่งเด็กซ่า めh..でかさ
2 novembre วันเพ็ญเดือนสิบสอง น้ำตานองเต็มตลิ่งช่วงเวลาชีวิตคนเรามันก็มี สุข เศร้า เคล้ากันไป ตามแต่จังหวะชีวิตของแต่ละคน หากแต่ว่าช่วงเวลาของคน จะสั้นยาวแค่ไหนไม่สำคัญ ขึ้นอยู่กับว่าเราจะใช้เวลานั้นให้เกิดประโยชน์ได้มากน้อยเพียงใด  ภาพถ่าย จากอาคาร 3 โรงเรียนประโคนชัยพิทยาคม ในที่สุดก็ได้กลับมาระบายความรู้สึก กับมายสเปซนี้อีกครั้ง หลังจากห่างหายไปนาน ไม่ว่าจะเป็น ไฮไฟ เฟซบุค ทวิตเตอร์ หรืออะไรทั้งหลายแหล่ มันก็ไม่มีวันให้ความรู้สึกดีๆ เทียบเท่ามายสเปซนี้ครับ ^^ ก่อนอื่น อยากจะบอก - น้อง.... พี่ขอโทษน่ะ ไม่เคยทำผู้หญิงโกรธ มันรู้สึกไงไม่รู้ ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ ><" - ปังปอนด์ หนังสือที่ให้ไปตั้งใจอ่านด้วยเด้อ เล่มนั้นพี่สะสมตังซื้อเอง ^^ - ไอ่แย้ กูซื้อพื้นฐานวิดว่ะให้มึง มึงไปสอบไร?? - เพื่อนๆ สุขสันต์วันลอยกระทง -o- ปิดเทอม ช่วงเวลาอันแสนสั้น ><" หลังจากพรีเซ็นต์โปรเจ็คเสร็จ เมื่อวันที่ 20 ตุลา ก็รีบตรงดิ่งสู่หมอชิตทันทีครับพี่น้อง ( ยังใช้สโลแกนเดิม "ไม่มีที่ไหน สุขใจเท่าบ้านเรา" 55 ) ช่วงเวลาปิดเทอมที่บ้านเราก็มีอะไรทำตั้งมาก ต่อให้นั่งหายใจทิ้งไปวันๆ ผมก็ไม่มีวันเบื่อบ้านเกิดเมืองนอนผมหรอกครับ รู้สึกว่ามันรักอย่างสุดหัวใจยังไงไม่รู้ จนมีบางคนบอกผมว่า เกิดโตขึ้นเอ็งไปสมัคร สส. แทบไม่ต้องหาเสียงไรเลยน่ะ เอ็งพิมพ์มายสเปซนี้แจก รับรองมีเฮ พิมพ์แม่งตั้งแต่บล็อกแรกให้อ่านเลย 55 สงสัยจะได้คะแนนเยอะกับบล็อก "กาลครั้งหนึ่งกูเป็นเด็กวัด" เพราะมีรุ่นน้องหลายคนบอก อ่านแล้วน้ำตาไหลเลย T-T แต่ช่างเหอะ ผม บ่ ค่อยปลื้มนักการเมือง ให้ตายไงก็ไม่อยากเป็นหรอก 25 ตุลา 52 >> วันนี้ไปตักไอติมให้เด็กน้อยกินตามวัดต่างๆ ที่ไปทอดผ้าพระกฐิน (ถูกป่าวว่ะ) ไปกับหลวงพ่อมหาผล และก็เด็กที่จัดวิทยุ อยากจะบอกว่าเหนื่อยโคตร แต่ก็สนุกดี ที่ดีใจอีกอย่างคือ ตอนไปวัดบ้านยาง มีเด็กตัวน้อยๆ กลุ่มหนึ่งมันมาเรียกชื่อผม ผมก็ตกใจว่ามันรู้จักกันได้ไง ไอพวกน้องฟาง น้องเบื้อง มันก็แซวว่า "แฟนคลับเยอะเนาะ" ก็เลยลองไปถามเด็กกลุ่มนั้นดู มันบอกว่ามันจำผมได้ตอนที่ไปช่วยงานบวชสามเณรภาคฤดูร้อนของวัดจำปา แล้วผมก็ถามอีกว่า บวชที่วัดจำปาสนุกมั้ย? "ซา..หนุกกกก มาก... คร๊าบบบ" แล้วถ้าปีหน้ามีอีกจะบวชกันอีกมั้ยคับ? "ม่ายยย.." ส้งตีง - - (ต่อยเด็กผิดกฎหมายป่าวว่ะ)  อีกมุมหนึ่ง ของประโคนชัยพิทยาคม 30 ตุลา 52 >> วันนี้ไปมอบเกียรติบัตรเด็กจัดวิทยุหน้าเสาธง หลังเลิกแถวก็มีคนมาถามว่า ปีนี้พี่เลือกมายังไง? เลือกจากหน้าตารึเปล่า? ผมขอบอกเลยนะครับว่าคนคัดไม่ใช่ผมคนเดียว แล้วตอนผมให้คะแนน ผมก็อยู่กรุงเทพ ฟังจากเว็บ ให้คะแนนตามจริง ไม่เคยเห็นหน้า อีกอย่าง 7 คนที่ผมเลือกไว้ มีแค่ 4 คนที่ได้รับเกียรติบัตรในวันนั้นครับพี่น้อง เพราะฉะนั้น อย่าด่วนสรุปอะไรเอาเอง ผมไม่ได้เป็นคนอย่างนั้น เพราะยังไง หลวงพ่อก็ฝากฝังรายการนี้ไว้กับผมคนเดียว - -" จริงๆ ช่วงเวลาปิดเทอมมันสั้นก็จริง แต่ถ้าเราทำช่วงเวลานั้นให้มีค่า มันก็จะอยู่ในความทรงจำอีกนานแสนนาน แต่ถ้าจะให้เล่าทั้งหมดก็กลัวจะไม่มีคนอ่าน มันจะยาวเกิน เขียนไปก็ไม่ได้ซีไรซ์ ตอนนี้แค่มาเจิมได้โน๊ดบุ๊คตัวใหม่ ที่หลวงพ่อให้มา เป็นของ hp เครื่อง acer ตัวเก่าก็คงจะให้น้องใช้ แต่ก็ยังอาลัยอาวรเครื่องเก่าเพราะผ่านร้อนผ่านหนาวมาด้วยกัน แต่ด้วยเหตุผลที่ว่าเครื่องใหม่นี้ถือว่าสเป็คโหดเหมือนกัน เลยยอมตัดใจ อิอิ หลวงพ่อท่านบอกคนเราทำอะไรย่อมได้อย่างนั้น ไอพวกที่พูด ทำดีได้ดีมีที่ไหน ทำชั่วได้ดีมีถมไป มันก็นอนคุกทั้งนั้นแหละ เหมือนกับผมตอนนี้ หลวงพ่อท่านบอกที่ผมมาช่วยงานวัดตั้งแต่ ม.5 จนถึงทุกวันนี้มันประเมิณค่ามิได้ ให้โน๊ตบุ๊คแค่นี้ไม่มีปัญหาอะไรหรอก พี่น้องที่เข้ามาอ่านถึงตรงนี้แล้วบอกกับตัวเองว่า ทำดีมาตั้งนานไม่เห็นผลดีตอบแทนเลย ผมเชื่อว่าต้องมีสักวัน ^^  อยากเป็นครูสอนหนังสือ อยากสอนให้น้องๆ เป็นคนดี อิอิ บล็อกนี้กะว่าจะเขียนถึงลอยกระทงเยอะๆ หน่อย แต่มาบ่นไรไม่รู้ ช่างมันเหอะขี้เกียจลบ - -" ก็เพิ่งกลับจากลอยกระทงที่มหาลัย คนเยอะมากๆ ฝั่งธนมันมีจัดงานที่เดียวรึไงว่ะ?? เดินไปเดินมาในงานมันก็เดิมๆ แต่จะไปติดใจตรงสาวน้อยตกน้ำ เพราะคนที่แต่งหญิงเป็นสาวน้อย ก็คือไอแอร์ น้อง รร.ผมเอง 55 พื้นที่ก็แคบ คนก็เยอะ เบียดเสียดยัดเยียดกันไปลอยกระทง กว่าจะได้ลอยไฟดับไม่รู้กี่รอบ พอได้ลอย กระทงก็ไปเบียดกับของคนอื่นอีก สงสารกระทงว่ะ - -" พอออกจากพื้นที่งานได้ก็ถอนหายใจเฮือก.. นึกว่าจะโดนเหยียบตายในนั้น แล้วก็เดินกลับหอเรียบคลอง เจอเด็กๆ กำลังเก็บตังในกระทง มันจะมีเด็กตัวเล็กคนนึงเก็บอยู่ ประมาณ 7 ขวบเองมั้ง เห็นแล้วกลัวตกน้ำ เลยให้ตังไป 20 บาท บอก "กลับบ้านได้แล้ว ตกน้ำตกท่าเดี๋ยวจะไม่มีคนช่วย" เด็กมันก็บอก "ว่ายน้ำเป็น" แล้วก็เอาตังคาบไว้ที่ปาก แล้วก็เก็บต่อ - -" ช่างแม่ง.. กลับหอกูดีกว่า เห้อ.. คิดๆ ดูก็นึกถึงงานลอยกระทงที่บ้าน ที่คนในหมู่บ้านช่วยกันทำกระทง แล้วก็แจกกันไม่ต้องเปลืองตังซื้อ ที่มีงานประกวดนพมาศ ที่มีมวยทะเล ที่มีการละเล่นต่างๆ มากมาย จำได้ว่าตอนเด็กๆ ได้ถือป้ายหมู่บ้านด้วย เด็กๆ แถวนั้นมันก็แซวว่าคู่ถือป้ายเป็นผัวเมียกัน - - พอเริ่มโตก็มาลอยที่บึงระแซซัน ลอยกับเพื่อนๆ มันเป็นความรู้สึกดีๆ ที่น่าจดจำไปอีกนาน เพิ่งกลับมา ยังคิดถึงบ้านไม่หายเลยว่ะ เห้อ.... บ้านคือวิมานของเรา T-T  ภาพงานวันลอยกระทงที่บางมดครับ ^^ 23 mars เพื่อน.......เพื่อน.........เพื่อนโอ้ว.... การเรียนที่สุดแสนจะยากลำบาก
มันเหนื่อยอะไรขนาดนี้ว่ะ
ได้กลับบ้านนาซะที แต่ก็คิดถึงพวกมึงสาด..
ตอนนี้ กูอยู่บ้านแล้วน่ะ นั่งพิมพ์โน๊ทบุ๊คน้องอยู่ (แม่ง สวยกว่าของกูอีก พ่อแม่ลำเอียงว่ะ T-T ) อยู่บ้านมันมีความสุขไงไม่รู้ บรรยายไม่ถูก ได้คุยกับคนรู้จักมากมาย ได้ทำนั่นทำนี่ ตามใจอยาก ไม่เหมือนอยู่ กทม. อยู่แต่ในรูแคบๆ น่าเบื่อว่ะ ตอนเช้าวันเสาร์ที่กูกลับมาไอแอมก็มารับกูที่ บขส.ตอนตี 2 ไปคุยกับพวกแก๊งค์มันที่กำลังแดกเหล้าให้หายคิดถึงก่อน แล้วค่อยส่งกูไปนอนวัดจำปา กลุ่มพวกนี้กูจำได้ตอนพวกมัน ม.1 กูอยู่ ม.6 ติดกูชิบหาย คงเป็นเพราะกูเฮฮามั้ง อย่างไอแตงโมบ้านมันเปิดร้านเกมมันก็ให้กูเล่นฟรี ส่วนไอบูม แต่ก่อนขี้แยชิบหาย เพื่อนแกล้งนิดเดียวแม่งร้องไห้มาหากู ตอนนี้กลายเป็นเด็กแว้นสุดหล่อมาดเท่ ตัวแม่งสูงกว่ากูอีก นั่งแดกเหล้าขาวอยู่กับพวกไหนไม่รู้หน้าอย่างโหด แม่งยกมือไหว้กู "หวัดเดเพ่" กูก็รับไหว้ "คับๆ หวัดดีคับลุง" ฮ่าๆ กูล้อเล่น แต่หน้าแม่งแก่จริง!! >> ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์
ใจจริงเรื่องที่กูอยากจะเล่าวันนี้ คือ บังเอิญกูไปเจอไฮไฟน้อง รร.เก่าคนนึง แม่งแต่งรูปเจ๋งดี กูเลยใช้ให้แต่งให้กูหน่อย ไม่ปฏิเสธด้วยเว้ย โคดดีอ่ะ (รูปที่น้องแต่งให้ กูเอาใช้กับบล็อกนี้เลยแล้วกัน) และช่วงหลังสอบ กูทำงานส่งจารย์ น้องก็ช่วยพิมพ์บางส่วน แม่งน่ารักว่ะ น้อง รร.กู แล้วก็มีวันนึงกูไปงานแต่งใน รร. ตอนกลับกูมองไปที่หน้าหะกร เหนหน้าคล้ายๆ ที่เจอในไฮไฟ ตอนมาถึงบ้านกูก็เลยออนเอ็มถามว่าใช่ป่าว เด็กมันก็บอกว่า "ใช่ๆๆๆ พี่ไมไม่ทักว่ะไอสัส" กูก็บอกว่า "อ่าว กุอยู่ในรถ" ตอนนั้นที่เจอหน้า มันทำให้กูนึกถึงเพื่อนกูคนนึง...
เมื่อ 7 ปีก่อน ที่โรงเรียนมัธยมวัดมกุฏกษัตริย์ กทม. กูไปสอบเข้าชั้น ม.4 ที่นั่น เพื่อจะเรียนกวดวิชาเข้าเตรียมทหารไปด้วย ระหว่างใช้ชีวิตในกรุงเทพ กูแทบไม่มีเพื่อนเลยในช่วงแรก ไม่มีใครอยากคุยด้วย คงเป็นเพราะความบ้านนอกคอกนาของกู จนวันหนึ่ง
เดี๋ยวเขียนต่อน่ะ 5 janvier ความทรงจำดีๆ ส่งท้ายปี 51
กรุงเทพฯ ห้องแคบๆ กับการเรียนที่สุดแสนจะยากลำบาก ในใจกูตอนนั้นก็นึกเพียงแค่ว่า เมื่อไหร่จะได้กลับบ้าน ไปหาพ่อแม่ หาเพื่อน หาพี่น้อง เมื่อไหร่กัน ที่จะได้ไปไกลๆ จากหอพักที่มีคลองเหม็นๆ กับถนนแคบๆ อยู่หน้าหอ เมื่อไหร่ที่จะได้ไปจากที่ๆ มีแต่การแข่งขัน เรียนแข่งกัน แต่งตัวแข่งกัน รวยแข่งกัน ซื้อรถแพงๆ แข่งกัน คน กทม.แม่งไร้สาระว่ะ 55+
29 ธันวาคม 51 >> วันนี้วันสอบวันสุดท้าย ดีใจสัส สอบเสร็จ ตรงดิ่งสู่หมอชิตทันทีครับ คนเยอะบรม ที่หมอชิตเค้ามีการแสดงทิฟฟานี่โชว์ด้วย เพื่อครายเครียดให้ผู้โดยสาร เกิดมาเพิ่งเคยพบเคยเห็นนี่แหละ เซ็กซี่ชิบหาย ก๊ากๆ พอถึงสองทุ่มก็ขึ้นรถทันที หลังจากนั้น ก็มีคนโทรมามากมาย ทั้งพ่อแม่ ลูกน้องที่วัดจำปา ลูกน้องที่ ตชด. รุ่นน้องที่ ปพ. แล้วก็แฟนคลับอีกมากมาย เห้อ เกิดเป็นคนดังก็งี้แหละ ฮิ๊วววววว.. เวลาประมาณตี 2 ก็ถึงที่หมาย
30 ธันวาคม 51 >> ตอนเช้าไปงานผ้าป่าที่โรงเรียน ได้เจอรุ่นน้องดีใจจัง วันนี้เก็บซองผ้าป่าได้เกือบแสน ก็ดีแล้วล่ะ เพราะยังไม่มีงานทำ จะเอาไรมากมาย นั่งกะครูรัชตาดูน้องๆ แสดงหน้าเสาธง แกก็บ่นว่าเด็ก ม.1 ปีนี้สุดๆ จริง ดื้อโคตรๆ พูดไม่ทันขาดคำ เด็ก ม.1 ลุกกันเป็นแถบ แม่ง นิสัย!!! พอตอนเที่ยงก็ไปกินส้มตำกับแก๊งค์ ตชด. ไปเจอไอเม็ก(น้องกู) นั่งแดกส้มตำกะน้องแนน มันก็เรียกกูไปหา แล้วหยิบตัง 200 บาทให้กู บอกเงินเดือนออก เอาให้ จะได้ไม่ต้องขอแม่ เยดเข้!! ให้ 200 เลยหรอว่ะ สงสัยวันนี้ฝนจะตกว่ะ พอตกเย็นฝนตกจริงๆ แม่งขำชิบหาย แล้วตอนหัวค่ำก็ไม่ร่วมงานศิษย์เก่าที่ ปพ. เต้นกับเพื่อนกับรุ่นน้องหน้าเวที มันสาส!!!
31 ธันวาคม 51 >> ตอนเช้ากะว่าจะไปตัดผมที่ร้านพี่หลุย คงเป็นร้านที่ตัดสวยสุดในประโคนชัยแล้วละ อีกอย่าง กูตัดผมร้านนี้ยังไม่เคยจ่ายกะตังเลยสักบาทฮี่ๆ เพราะแกบอกว่ากูเปนคนดี ไม่อยากเก็บตังเอิ๊กๆ แบบนี้ก็มีด้วย แต่เสียดายร้านไม่เปิด เซงสัส เลยขับรถกลับบ้าน ตอนหัวค่ำก็ออกมาเที่ยวงานข้าวมะลิหอมที่เทศบาล กับแก๊งค์ ตชด. พอถึงงานก็มีประกวดธิดาข้าวมะลิหอม ไม่ค่อยได้อยู่หน้าเวทีหรอก ไปอยู่หลังเวที คริคริ ไปแอบดูแผ่นหลังนางงาม *0* หลังจากนั้นไอพวกแก๊งบีบอยก็เดินมาท้ากูเล่นดอทเอ กูก็บอกเพิ่งผ่านช่วงสอบ เลยไม่ได้เล่นนานล่ะ มันก็บอกว่า โห่ๆ ไม่กล้านี่หว่า แล้วก็เดินไปกันหมด เหลือไอบักเอ็มคนเดียว มันฝากไรให้กูถือไม่รู้ คล้ายๆ ที่หุ้มส้นตีนของนักมวยสีแดงๆ(แม่งเหม็นสัส) เอ็มมันบอก เพิ่งซื้อมาใหม่ เอ็มเอาไว้เช็ดหน้า แต่เวลาเข้าห้องน้ำแล้วไม่มีทิชชู่ก็ใช้ได้น่ะ เอ็มฝากถือก่อนน่ะพี่หนึ่ง แล้วแม่งก็ยืนแต่งตัว เอาเสื้อยัดใน เสยผม แม่งหล่อสัสอ่ะ หลังจากนั้นก็เอาไอสีแดงๆที่ให้กูถือไปใส่แขน แล้วก็บอก เอ็มเท่ป่าวพี่ เอ็มไม่เหมือนไอกานหรอก ไอกานมันซกมก ถ้าเอ็มไม่หล่อจริงเอ็มไม่กล้าเดินไปไหนหรอก แล้วมันก็เดินจากไป แม่งเป็นไรมากป่าวว่ะ?? คืนนี้ได้เค้าดาวน์ด้วย แล้วไปนอนกางเต้นท์กับแกงค์ ที่สนามฟุตบอล ตชด. เหมือนได้เข้าค่ายลูกเสืออีกเลยว่ะ หลังจากนึกถึงแผ่นหลังนางงาม ในที่สุดก็หลับไป ท่ามกลางบรรยากาศอันหนาวเหน็บ
ไอโอ๊ด ตชด. เอิ๊กๆ 1 มกราคม 52 >> เช้านี้อากาศหนาวมาก ประมาณ -20 องศาได้ ไอโอ๊ดออกจากเต้นมาเก็บแม่คะนิ้งกินเป็นอาหารเช้า บางทีก็มีหญ้าติดเข้าไปด้วย ซึ่งเป็นอาหารโปรดของมันอยู่แล้ว กูรีบกลับบ้านแล้วเอารถไปร้านตัดผมพี่หลุย ร้านเปิดครับ แต่พี่แกบอกวันนี้ไม่มีอารมณ์ตัด เวรกรรม!! บอกให้กูมาพรุ่งนี้เก้าโมงเช้า กูก็เลยไปบ้านน้องโส ได้ข่าวว่าหมาพันธุ์ไซบีเรียนออกลูก กูก็ไปเล่นด้วย หลังจากนั้นหน่วยข่าวกรองก็บอกอีกว่า หมาอัลเซเชียนที่วัดจำปาก็ออกลูกเช่นกัน ก็ไปที่นั่น ได้ไปไหว้หลวงพ่อด้วย กูว่าหมาเป็นสัตว์น่ารักน่ะ แต่บางคนแม่งแดกเนื้อหมา อุบาทว์ชิบหาย โดยเฉพาะไอเด็ก ตชด.บางคน กร๊ากๆ วันนี้ตอนกลางคืนมีประกวดตุ๊ด กูไปตั้งแต่หัวค่ำ ไปดูว่าแผ่นหลังตุ๊ดจะสวยเหมือนนางงามมั้ย ตอนนี้แก๊งค์ ตชด.ยังไม่มา มัวแต่แดกลาบเป็ด กูเลยมารอหน้าเวทีก่อน แล้วแก๊งค์บีบอยก็เดินมาหา
กาน : เพ่ๆ ดอทเอ อ่ะป๊าววววว...
กู : ไม่ได้เล่นนานแล้วว่ะ เออ เล่นหน่อยก็ดี
แล้วก็ไปเล่นกับพวกมัน ตอนแรกมี 4 แล้วก็มีมาอีกคนหนึ่ง เป็น 5 คนใหม่ชื่อไออุ้ย(อ่อนมาก) เล่นไปทั้งหมด 3 เกมส์ แพ้รวด กานบอก "แม่งไม่ได้เล่นนาน เล่นไม่ออกเลย" กุนซือท็อปบอก "นายกานเราผิดหวังกับนายมากเลย ส่วนบักเอ็ม มึงมัวแต่แดกขนม เวลาบวก แพ้เลยมึง" แล้วไอเอ็มก็นั่งร้องไห้ ไอกานก็บอก "แม่งเซงว่ะ ไปดูประกวดตุ๊ดดีกว่า คงเริ่มแล้วล่ะ" พวกกูก็ไปกัน ไอกานนั่งรถกับกู กลิ่นตัวเหม็นสัส (ล้อเล่นน่ะ)
พอถึงที่งานแก๊งค์ ตชด.ก็มาถึงแล้ว กูก็เข้าไปหา แม่งดูประกวดกระเทยฮาสัส มีคนประกวดบางคนอ่านกลอนตอนแนะนำตัว "ไก่งามเพราะถอนขน คนงามเพราะแก้ผ้า กระเทยจะงามกว่า ถ้าแก้ผ้าแล้วถอนขน" แม่งโคดฮา กำลังแดกน้ำอยู่สำลักเลยแม่ง มีอยู่ช่วงหนึ่งกูปวดเยี่ยวก็ไปเข้าห้องน้ำ ถึงกับร้องจ๊าก!! เจอพวกแม่งใส่ชุดประกวดยืนเยี่ยวในห้องน้ำ ช่างเป็นภาพที่อุจาดตายิ่งนัก แต่ก็ฮาดี
หมาบ้านน้องโส 2 มกราคม 52 >> วันนี้เก้าโมงเช้าไปร้านพี่หลุยตามนัด ร้านเสือกปิด ห่า ไม่ได้ตัดสักที เลยมาร้านตัดผมแถวต้นว่านโดยมีแย้มาเป็นเพื่อน เค้าบอกรอประมาณ 20 นาที ก็นั่งคุยกับแย้ แย้ก็เล่าบอก "พี่หนึ่ง เมื่อวันก่อนอ่ะ ผมซื้อลูกชิ้นร้านน้องมุก ตอนแรกกะจะซื้อแค่ 20 บาท หยิบเพลินเป็น 88 บาทเลยอ่ะพี่หนึ่ง เซงมากๆ เลย" ถุย!! หยิบเพลินบ้านเอ็งอ่ะไอแย้ หลังจากนั้นกูก็ตัดผม ตัดที่บ้าน 50 บาท ตัด กทม. 200 บาท ต่างกันนิดเดียวเองเนอะ พอตัดเสร็จก็โทรเรียกกุนซือท็อปออกมาเล่นเกมส์ ระหว่างเล่นก็บ่นไรไม่รู้ แต่ก็เล่นเก่งดี เล่นไปทั้งหมด 2 เกมส์ ชนะรวด ฮ่าๆ แล้วกูก็จ่ายตังจะกลับบ้าน ส่วนไอทอป ไม่จ่าย เดินออกจากร้านเฉยเลย ไม่เป็นไรไม่มีคนเห็น ท็อปมันบอกพรุ่งนี้ที่ร้านมีแข่งดอทเอมาดูด้วยน่ะ กูบอก เออ พอถึงบ้านก็ไปเที่ยวในเมืองกับครอบครัว ไอแย้ก็ไปด้วย ไม่มีไรหรอก แค่หาเรื่องหมดตัง พอกลับถึงบ้าน 3 ทุ่มก็หลับแล้ว เพราะเหนื่อยสัสๆ แต่ตอนนอนจำได้ลางๆว่ามีคนเอาโทรศัพท์มาแนบหู แต่พูดไรไม่รู้เรื่อง กุนอนดีกว่า
3 มกราคม 52 >> วันนี้ตื่นเช้ามาดูหนังใหม่ แทนสังค์ทอง ปัญญาอ่อนดี จนเกือบลืมไปว่ามีแข่งดอทเอ สักพักกุนซือโทรมา ถามว่าเมื่อไหร่พี่หนึ่งจะมาร้าน กูก็บอก "เออ กำลังจะไป" แล้วกูก็นั่งรถออกจากบ้านไป อีกสักพัก เวลาประมาณ 11:37 น. มันโทรมาอีกแล้ว
ทอป : พี่เมื่อไหร่จะมาร้าน
กู : กำลังไป จะแข่งแล้วเหรอ ไม่เป็นไร รอดูนัดชิงไรงี้ก็ได้
ทอป : นัดชิงไร ผมลงชื่อให้พี่แข่งอยู่ทีมเดียวกะผม มันจะแข่งแล้วเนี่ย
กู : ชิบหาย
ทอป : ผมบอกพี่แล้วน่ะเมื่อคืน พี่บอก อือๆๆ เอาน่าเตรียมตังค่าสมัครมาด้วย 50 บาท
กู : - -"
พอไปถึงที่ร้าน บรรยากาศเคร่งเครียดมาก จนในที่สุดกูก็แข่ง
เกมส์แรกกับเกมส์ที่สอง ชนะแบบมันส์มาก ไม่ขาดน่ะ สูสีดี บักเอ พี่ของบักเอ็มแม่งเล่นเก่งสาด (ริคิน่ะ) ก็อดไลค์ด้วย ตอนจบเกม กุนซือมาขอจับมือ อีกคนก็คือบักเอ็ม บักเอ็มมันจับมือแล้วพูดว่า "นี่ถ้าไม่ได้เอ็มน่ะ ทีมเราคงแพ้ย่อยยับแน่" ขากถุ้ย
มาถึงนัดชิง ช่วงแรกๆ ก็สูสีดีน่ะ หลังๆ ชักไม่ไหว แพ้ราบคาบ คำพูดจากปากเด็กเครื่องข้างๆ ลอยมากระทบหู เหมือนย้อนเวลากลับคืนไปได้ กานบอก "แม่งไม่ได้เล่นนาน เล่นไม่ออกอีกแล้ว" กุนซือท็อปบอก "นายกานเราผิดหวังกับนายอีกแล้วน่ะ นายพูดแบบนี้ทุกทีเลย" แล้วบักเอ็มก็นั่งร้องไห้อีกเช่นเคย " ฮือๆๆ T-T เสียดายเงินรางวัลอ่ะ ซื้อรองเท้าคู่ใหม่ได้เลยน่ะนั่น" จากนั้นก็เอาที่หุ้มส้นตีนนักมวยสีแดงๆ มาเช็ดชี้มูก แล้วก็ซับน้ำตา จากนั้นก็เอามาอม จนพี่เจ้าของร้านบอก ที่สองก็มีรางวัล มันจึงหยุดร้อง รางวัลที่พวกกูได้เป็นตุ๊กตาล้มลุก พี่เจ้าของร้านบอก มันสื่อความหมายดี การที่พี่แกให้ตุ๊กตาล้มลุกก็เพราะ เวลาเราล้ม ต้องรีบลุก จะได้รีบไปโรงพยาบาล แม่งมั่วสัส
ตอนกลางคืนกูไปเล่นวินนิ่งกับเพื่อนซย กับน้องมอสที่ ตชด. ซยมันอยู่ปี 3 เหมือนผมนี่แหละ เป็นเพื่อนกันตั้งแต่อนุบาล สนิทกันมากไม่เคยทะเลาะกันเลย แต่ก็มีบ้าง ตอนชั้นอนุบาล 2 ห้องคุณครูพรศรี วันนั้นอีแหม่มขี้แตกลงพื้น กูกะไอบอลนึกว่าเป็นดินน้ำมันเลยต่อยกัน เพื่อแย่งดินน้ำมัน ส่วนไอมอสเพิ่งมารู้จักเมื่อ 3 ปีก่อน เพราะมันเด็กเทพเเต่กำเนิด นานๆ มา กองร้อยที เลยเพิ่งรู้จัก เคยไปเดินเซ็นทรัลพระรามสองกันสามคนด้วยน่ะ(กู ซย มอส) เล่นวินนิ่งมันสัส ตะโกนลั่นบ้านเค้าเลย พอใกล้เที่ยงคืนกูก็รีบกลับบ้าน เดี๋ยวกระสือออกหากิน
 ภาพแกงค์บีบอย(พวกเกรียน)จากไฮไฟบักท็อป
4 มกราคม 52 >> วันนี้เป็นวันที่ไม่อยากให้มาถึง ต้องกลับ กทม.อีกแล้ว แม่งเซงชิบหาย อยู่บ้านนอกมีความสุขกว่ากันเยอะ หากมีคนถามว่าชอบบ้านนอกทำไมไม่เรียนบ้านนอกล่ะ กูก็คงไม่ขอตอบ ให้คนที่ถามมันคิดเอง ว่าทำไมสิ่งดีๆต้องอยู่ในกรุงเทพทั้งหมด คนบ้านเราขออย่างเดียว ขอแค่การศึกษาดีๆ แต่ยังไงก็ไม่มีโอกาศเท่าคนกรุงเทพ ในเมื่อมันไม่เท่าเทียมกัน คนเมืองก็ไม่มีสิทธิ์จะมาดูถูกคนชนบท กูว่าน่ะ 14:00 น. ถึงกรุงเทพ น้าฉายที่มาส่งกูใจดีมากๆ ไม่เอาค่ารถ แถมยังให้ขนมกูไปกินด้วย เห้อ.. ห้อง 314 ซอยประชาอุทิศ 43 กูรักมึง กูกลับมาหามึงแล้ว วิชาแรกที่ต้องเรียนวันจันทร์ น่าเบื่อแสรด....
ขอบคุณทุกคนที่อ่านจนจบ
ขอบคุณ ตชด.แกงค์
ขอบคุณ บีบอยแกงค์
ขอบคุณ เด็กโคกกลาง
ขอบคุณ รุ่นน้อง
ขอบคุณ ไอแย้ ที่พาไปตัดผมทุกวันแต่ไม่ได้ตัดสักที
ขอบคุณ ไอก้อง ไอท็อป ที่เพิ่งเล่นเกมกับกูจบไปเมื่อตะกี้นี้เอง
ขอบคุณทุกคน ที่ทำให้ชีวิตมีค่ากว่าเก่า
อยากไปกางเต๊นนอนอีกจัง
อยากแข่งดอทเออีก
อยากเห็นแผ่นหลังนางงาม
อยากเห็นกะเทยแต่งตัวสวยยืนเยี่ยวในห้องน้ำอีก
ไปละน่ะบายๆ อัพใหม่ครั้งหน้าคงอีกนาน รักน่ะจ๊วบๆ
เด็กวัด....
31 octobre ประกาศขอประกาศเรื่อง
เปลี่ยนหัวหน้าแคลน
เหตุอันเนื่องมาจาก ก่อนหน้านี้ Clan Pl2D มีหัวหน้าปกครอง คือ หม่อมเหยิน ซึ่งในสมัยแรก การปกครองนั้นเต็มไปด้วยความวุ่นวาย ลูกแคลนด่ากัน ทะเลาะกันในเกมส์ ทีมแพ้ก็โทษกัน แต่พอทีมชนะก็บอกว่าชนะเพราะตัว ขาดความสามัคคี หัวหน้าแคลนไม่เข้ามาทำหน้าที่ มัวเล่นเกมส์อื่น จนแคลนไม่มีหัวหน้า จึงต้องตั้งแคลนใหม่
แคลนใหม่มีชื่อว่า Clan P12D (ต่างกันชิบหาย สาด) หม่อมเหยินยังเป็นหัวหน้าเช่นเดิม การปกครองก็มิได้ต่างจากเดิมเท่าไหร่นัก ลูกแคลนยังใช้ถ้อยคำรุนแรงอยู่ ชอบด่า ชอบ... ขาดความสุขแห่งการเล่นเกมส์ อีกทั้ง ตำแหน่งหัวหน้าแคลนเป็นตำแหน่งที่สูงส่ง แต่กลับถูกรุมโทรมบ่อยครั้ง จึงได้มีการปฏิวัติรัฐประหารเกิดขึ้น โดย ปังปอน
ในยุคของปังปอน เป็นการปกครองอย่างมีประสิทธิภาพ ลูกแคลนเริ่มใจเย็นขึ้น ความมันส์เริ่มบังเกิด "การที่เล่นเกมหวังเพียงเอาชนะ แต่ไม่นึกถึงใจผู้อื่น หวังจะด่าจะว่าผู้ที่พลาดพลั้งอย่างเดียว ต่อให้ชนะร้อยครั้งก็ก็เหมือนมิได้รับชัยชนะ" ปังปอนกล่าว และในยุคนี้มีการขยายแคลนให้ยิ่งใหญ่มากขึ้น โดยมีคนมาขอสมัครเป็นสมาชิกเพิ่ม ไม่ว่าจะเป็น ตุ๊ด เกย์ กระเทย ทอม 9ล9
ด้วยเหตุนี้เองข้าพเจ้าจึงได้ถามบุคคลกลุ่มนั้นว่า "เองเป็นตุ๊ดทำไมเล่นเกมส์" กลับได้คำตอบว่า "ตุ๊ดก็มีค..ย" ยิยิ [- -"] อันนี้ข้าพเจ้าเห็นว่ามันไม่เกี่ยว หากให้สันนิสฐาน คงเป็นเพราะหัวหน้าแคลนหน้าตาดี กลุ่มพวกนี้เลยตามมา หรือไม่ก็เป็นเพราะหัวหน้ามีความสัมพันธ์อันลึกซึ้งกับกลุ่มพวกนี้มาก่อนแล้ว เพราะเห็นในเกมส์ หัวหน้าชอบพูดว่า Bz mun pa หรือ Hlong pai tui gun หะหรือ Yeddddd... อารายประมาณนั้น และอีกหลายๆ กรณี ไม่รู้คิดไรอยู่ แต่ถึงยังไง แคลนเราก็ไม่มีการทะเลาะเบาะแว้ง ประชาชนอยู่อย่างสงบ หัวหน้าเป็นที่ยอมรับถึงแม้ตำแหน่งนั้นได้มาโดยมิชอบ แต่หัวหน้าก็ไม่เคยด่าใคร (มีแต่หัวเราะเยาะเย้ย อิอิ ไอสัส) ถึงแม้หัวหน้าจะมีแววเป็นเกย์ แต่ลูกแคลนก็ยอมรับกับการปกครองแบบสมานฉันท์ ทุกสิ่งกำลังดีขึ้นเรื่อยๆ แต่แล้วในที่สุด... ปังปอนสละราชบัลลังค์ ให้....กู
หลายคนงง ทำไมเป็นเช่นนั้น หรืออาจเป็นเพราะแรงริดพิศวาส แต่ในใจปังปอนมีกาหลงอยู่แล้ว หรือเป็นเพราะเบื่อกับมันแล้ว อันนี้กูก็ไม่รู้ คนที่รู้อยู่แก่ใจมีเพียงปังปอน กูเพียงแค่ทำหน้าที่ให้ดีที่สุด ไม่ให้พวกแม่งเครียดกับการเล่นมากไปก็พอแล้ว แพ้ชนะเรื่องของเกม แต่กูบอกตามตรง ไม่ชอบ ap เลยว่ะจบนานชิบ ชอบ em มากกว่า บางคนบอก ap เทพเล่น ส่วน em นูบเล่น กูไม่รู้แม่งใช้อัณฑะข้างไหนคิด บางคนเล่นแต่ em พอไปลอง ap โคดเก่ง บางคนเล่นแต่ ap พอมาเล่น em กากสัส อันนี้คงไม่เกี่ยว กูว่าคนเก่งจริงต้องเล่นดีทั้งสอง
แต่ขอนอกเรื่องหน่อยเหอะ ช่วงนี้เป็นห่าไรไม่รู้ มีแต่เรื่องซวยๆ เครียดๆ เข้ามาในชีวิต
เรื่องแรกก็ ลูกสาวถูกลอบทำร้าย เหตุเกิดที่บุรีรัมย์ ปกติ หนูมิกกี้ลูกสาวกูจะอยู่แต่ในบ้าน แต่เวลาขี้ มิกกี้ก็จะขี้ในสวนหน้าบ้าน วันหนึ่งมิกกี้ปวดขึ้ ระหว่างทำธุระอยู่ ก็มีเด็กห่าเวรตะไล ปั่นจักรยานมา บอก เห้ยๆ มึงดู หมาป่าๆๆ(หมาป่าบ้านพ่อ) พวกแม่งก็ระดมยิงหนังติ๊กใส่ลูกสาวกู โดนขาลูกสาวกูร้องเอ๋งๆ เวรเอ้ย ตอนนี้บวมแล้วก็เป็นแผลอักเสบด้วย รักมากนะตัวนี้
ต่อมา ก็เรื่องเปิดเทอม กูอยากปิดนานๆ กูเครียด กูไม่อยากเปิดเทอม แค่นี้จบ
เรื่องต่อมา โดนแย่งเพื่อน สืบเนื่องมาจากกูมีเรื่องกับคนๆนึง ถึงกับไม่พูดด้วย(ครั้งแรกในชีวิต) อันนี้เรื่องจริง ก่อนนี้ไม่เคยมีกะใครมาก่อน เพิ่งมามีกะไออ้วนแคมรี่นี่แหละ แม่งมาตีสนิทกะเพื่อนกู ซึ่งก่อนนี้ไม่เคย วันก่อนกูเดินคุยกะไออู๊ดอยู่ดีๆ กอดคอเพื่อนกูไปคุยเฉยเลย เพื่อนกูก็ไปคุยด้วยอย่างหนิดหนม ช่างแม่ง อยากได้ก็เอาไป
เรื่องล่าสุด วันนี้นี่เอง ต่อคิวส่ง paper อาจารย์ แม่งโดนแซง ต่อโคดนานอ่ะ เรียนเส็ด นัดไอบอยไอกอฟ ไปบริจาคเลือด เส็ดแล้วไปดูหนัง ไปถึงสภากาชาด กำลังกรอกใบอยู่ เดกโนดโทรมา บอกให้เรียนสี่ครึ่ง สาด ตอนนี้ สามครึ่งโวยวายเลย (แต่ไม่ได้โกรดมันน่ะ ส่าโทรมา) เซงตรงทำไมกรูเพิ่งรู้ ก็นั่งแท็กซี่กลับ รถติดชิบ ติดบนถนน 1.30 ชม. แท็กซี่แม่งนั่งพับนก มาถึง ม. หมดเป็นร้อย รีบวิ่งขึ้นห้อง จารย์บอกเลิกพอดี ควย!!! เหนื่อยก็เหนื่อย แถมยังโดนแซวว่าไม่เข้าจารย์ไม่ให้เรียน ห่า แซวไม่ดูหน้ากูเล้ย
จริงๆ ก็มีหลายเรื่อง แต่หลักเด่นประเด็นใหญ่ที่ทำให้เซ็งก็มี
หมาเป็นแผล เปิดเทอม ไออ้วนแคมลี่ อดดูหนังกะไอบอย
สังเกตุได้ว่าที่เน้นสีก็จะมี
ห า น ล (ไม้โท) ว แ ค ห นั
หากเรียงใหม่จะได้ว่า
หัวหน้าแคลน
ทำให้เชื่อได้ว่า เรื่องเครียดๆที่เข้ามา เกิดจากการที่กูได้ตำแหน่งอันยิ่งใหญ่นี้ (แม่งมั่วชิบหาย)
แต่หากจะมองอีกมุมนึ่ง จะได้ว่า
หมาเป็นแผล เปิดเทอม ไออ้วนแคมลี่ อดดูหนังกะไอบอย
ที่เน้นก็จะมี
เ ป็ น แ ป ท ไ อ แ น ะ
เรียงใหม่ได้ว่า
ไอแปะเป็นแทน
55+ มั่วสัส เอาเป็นว่ากูไม่อยากเป็นแล้ว จะเป็นพีองพีอ่อนห่าไรก็ช่างมัน ขอให้หัวหน้าแคลนคนใหม่ไม่ด่าเพื่อนในทีมก็พอ น่ะหัวหน้าแชมป์ กูขออยู่แบบเกรียนๆ เหมือนเดิม เล่นเอามัน เล่นเอาฮา แพ้ไม่เป็นไร ขอมันส์ไว้ก่อน ตอนนี้มีคนขอแอดเมลล์ ขอแอดชื่อ r-suji หลังจากได้เล่นกับกู มันไม่ได้ชอบกูที่กูเก่ง เพราะกูไม่เก่งกูรู้ตัว แต่พวกมันบอกกูฮาดี มันชอบ ขอเป็นเพื่อนแล้วกัน เล่นเกมส์ เล่นสนุก ไม่เครียด ได้เพื่อนใหม่ นี่แหละ เกมในความหมายของกู
...................................................................
12 janvier ปีใหม่ สิ่งใหม่ๆ กับเรื่องราวเก่าๆ
ก่อนอื่นต้องขอโทษมึงอย่างแรงเลยอู๊ด อุตส่าชวนกูเล่นดอท อุตส่ารอกู พอกูเข้าเกมกูก็รีบเล่นกับเพื่อนคนอื่น ลืมมึงไปเลย ขอโทษๆๆๆ หายโกดกูเร็วๆ มีคนเคยพูดว่า เรื่องราวบนเส้นทางแห่งสายชีวิต เปรียบดังบทละครที่ถูกถ่ายทอดมาจากความรู้สึกภายในจิตใจ ในความคิดของผม มันกลับต่างกันสิ้นเชิง ในบทละคร เราสามารถกำกับได้ว่า เรื่องราวจะเป็นเช่นไร และจะจบแบบไหน แต่ในชีวิตชองคนเรา เราไม่สามารถที่จะเลือกเกิดได้ อนาคตภายภาคหน้าจะเป็นเช่นไรก็ไม่รู้ แต่สิ่งที่แน่นอนที่สุด ไม่ว่าชีวิตคนเราจะพบกับสิ่งดีๆ หรือเลวร้าย ประสบการณ์ในชีวิตที่ผ่านมาล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งที่น่าจดจำ
บล็อกนี้น่ะครับ ผมจะเขียนถึงประสบการณ์ในช่วงปีใหม่ที่ผ่านมา อยากให้คนที่เข้ามาได้อ่าน อย่างน้อย..ผมเชื่อน่ะครับว่ามันอาจให้ข้อคิดอ่ะไรบางอย่างกับคุณบ้าง ถึงแม้มันจะไม่น่าสนใจเหมือนกับประวัตินักร้องดงบังชินกิก็ตาม
27 ธันวาคม 50 >> วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการสอบมิดเทอม หลายคนไปฉลองกัน แต่สำหรับกู สิ่งที่มารุมเร้าอยู่ในหัวตอนนี้คือ กูอยากกลับบ้านนนนนนนนนนนนนนนนนนนน - -" ที่ๆ กูเกิดและเติบโตมา กูจะไม่มีวันลืม ToT วันนี้รถเยอะ คนอีสานแห่กันกลับบ้าน -*-
28 ธค. >> ตอนนี้อยู่ประโคนชัยแล้ว ตื่นสายอีก เซง เครียด ไม่มีไรทำ ไปร้านเกม - -" เล่นกับแก๊งค์ รวมพลคน noob นำทีมโดย ไอ้บูม 55+ กูชอบที่สุดตอนมันเล่น ไนท์สตรองเกอร์ ไม่ฟาม ไม่ทำเหี้ยไรเลย เลเวล 14 แม่งไล่คิลเลเวล 20 บ้าจัด คิลแบบหยุดไม่อยู่ คิลแบบก็อดไลค์ *0* มันโคดๆ (คนไม่เล่นเกมอ่านไม่รู้เรื่องก็ขอโทษด้วย) ที่จริงแล้ว เด็กพวกนี้กำลังเรียน ม.3 กูรู้จักกับพวกมันมาตั้งแต่มันเรียน ม.1 ส่วนใหญ่มาจากการเข้าค่ายผู้นำ ชุมนุมศิลปะ แล้วก็บวชสามเณรภาคฤดูร้อน สิ่งที่เติบโตมาพร้อมกับพวกมัน คงเป็นสิ่งที่ผู้ใหญ่หลายคนไม่อยากยอมรับ หลายคน.... กินเหล้า สูบบุหรี่ บ้าเกม เรียนก็รั้งท้ายของห้อง อย่างไอเท่ ไอทัด ฉายาแฝดนรก เรียกกูไปดู "พี่หนึ่ง ผมระเบิดหูมา(เจาะหู) เท่ป่าว" "โอเค เท่ๆ" ก็ทำไปแล้วนิ ยังไงก็ต้องให้กำลังใจมันหน่อย ถ้ามีคนมาบอกกูว่า ไอเด็กพวกนี้เป็นเด็กไม่ดี กูไม่เถียง แต่ถ้าบอกว่า พวกมันเป็นเด็กเลว กูเถียงขาดใจ คุณลองคิดดู ไอ่พวกนักการเมือง คนใหญ่คนโตในบ้านเมืองเรา มันด่ากันออกทีวี มันใส่ร้ายป้ายสีกัน คุณยังไปไหว้มัน เงินเดือนที่พวกมันได้รับเป็นแสนๆ มาจากภาษีของคุณ ของพ่อแม่คุณ แต่บางวันน้ำประปาบ้านคุณยังไม่ไหล คุณก็ยังบอกรัก ชอบพวกมัน พรรคของมัน รถญี่ปุ่นแม่งขับไม่เป็นหรอกไอเหี้ยพวกนี้ เป็นแต่เบนซ์ บีเอ็ม หรือไม่ก็เฟอรารี่ - -" ชาวบ้านตาดำๆ ลำบากจะตายห่า.... เวลาพวกนี้มันโกงน่ะ มันไม่ได้โกง ร้อยสองร้อยเหมือนพนักงานเซเว่น โกงทีแม่ง ไอห่าเอ้ยย....... เอาเงินไปสร้างวัดไม่ดีกว่าเหรอ ถ้ามีลูกน่ะ อย่าให้ไปเกี่ยวข้องกับการเมือง การเมืองมันก็เหมือนหลุมที่มีแต่งู จะมีสักกี่ตัวล่ะที่มันไม่มีพิษ นักการเมืองส่วนใหญ่มันก็งูพิษในคราบนักบุญทั้งนั้นแหละ ผิดกะไอเดกพวกนั้น ไอเดกที่พวกคุณเรียกว่าเด็กเลวๆ ทั้งที่พวกมันไม่เคยทำความเดือดร้อนให้ใคร มันทำตัวของมันเอง ถ้าให้ผมยกมือไหว้น่ะ ผมเลือกไหว้ไอเด็กพวกนั้นแทนที่จะไหว้นักการเมือง อย่างน้อยมันก็รักเพื่อน!! ไม่เหมือนไอพวกหน้าเงินใสสูทรทั้งหลายที่ขายได้แม้กระทั่งเพื่อนของมันเอง!!!!
30 ธค. >> โอ้ววว.... วันนี้วันดี มีงานแต่ง ที่สำคัญ มีเหล้า 55+ ไม่ได้รับประทานโคดนาน - -" แต่กะลังเครียดว่ะ ตังหมด แล้วคืนนี้งานข้าวมะลิหอมที่เทศบาล กูจาเที่ยวไงว่ะ -*- นั่งคิด อยู่ดีๆ ก็มีคนมาลากกูไปบอกให้เปนเพื่อนเจ้าบ่าว เยดดด... บุญหล่นทัพ 55+ ได้ 500 ก็ยังดีว่ะ -*- อีกอย่าง คนที่กำลังจะแต่งเค้าก็มาติดต่อล่วงหน้า แบบนี้งานไม่ขาด 55+ งานแต่งบ้านกูน่ะเปนงานเรียบๆ บ้านๆ ไม่มีไรมากมาย เป็นประเพณีที่สืบทอดกันมายาวนาน เรียกได้ว่าแต่งแบบพื้นบ้านนั้นแหละ เปนกูก็คงแต่งแบบนี้ o_O" มั่นคงดี ไม่เหมือนไอพวกไฮโซมันแต่ง ตัดเค้กเจ็ดชั้น โรงแรม 5 ดาว แต่งชุดราตรีงามๆ มาแข่งกัน มีวงดนตรีชั้นยอด สินสอด ร้อยล้าน ต่อมาอีก 5 เดือนก็เลิกรา ว่ะ 55+ อยากจะหัวเราะดังๆ เป็นภาษาเขมร เอามาทำห่าไรว่ะ เค้กเจ็ดชั้น ลาบเป็ดก็พอแล้วม้าง..
พองานเลิกก็เที่ยงแล้ว เซง เครียด ไม่มีไรทำ ไปร้านเกมอีก - -" วันนี้ เล่นกะเทพ อยากจะบอกว่าแต่ละคนเทพจิง เล่าเปนคนๆ เลยล่ะกัน
l3uzu(กาน) เทพสายสเตร็ง โหดมากมาย เฉพาะสเตร็งน่ะ 55+ คนนี้เป็นพี่ชายแท้ๆเณรโมก ที่กูเขียนในบล็อก"กาลครั้งหนึ่งกูเป็นเด็กวัด"ใครยังไม่อ่านไปอ่านดู ซึ้งๆ ตอนสุดท้ายจะเห็นรูปกานนั่งทำหน้าเอ๋อ 55+ แม่ให้บวชไม่บวช นั่งร้องไห้เลยให้น้องบวชแทน - -"
Mamaha(เพชร) ตอนกูเรียนอยู่ ม.6 แข่งปิงปองคู่กะเหี้ยอาม สาด กูเล่งไม่เก่ง ก็ไม่มีใครลงนี่หว่า เหี้ยอามก็เล่งมะค่อยเปน มีลูกนึง มันท็อปสปิน ไอห่าท็อปไม่ขึ้น ติดไข่กู โคดฮา แต่ก็ชนะ เสือกได้เข้ารอบชิง ฟลุกชิบหาย แต่ก็เกิดปัญหาตรงที่ รอบชิงตรงกับไออามแข่งบาส แสด..ไม่มีคู่ อยู่ดีๆก็มีอัศวินขี่ม้าฟันเหยินวิ่งตรงมา "พี่หนึ่งๆ เดี๋ยวเพชรมาเป็นคู่ให้" เยดดเปด พ่อกระรอกน้อยกลอยใจของแม่เห็นหมีนี่เอง แต่คู่ที่กูต้องเจอ โป๊งเหน่ง ไอมนุษย์หัวโตมันเป็นแชมป์จังหวัดว่ะ -*- เคียดหลาย แพ้ไปตามระเบียบ ได้เหรียญเงิน ที่จิงในเกมก็สูสีน่ะ แต่ถ้าตอนนั้นเพชรไม่ตด มีสิทชนะเหมือนกัน - -"
l3ubble_B(หนึ่ง) ห่า.. ชื่อโหลว่ะ 55+ ชื่อโหลไม่พอหุ่นยังเหมือนสปิริทเบรคเกอร์อีก เวรรร ตอนเด็กๆ น้องกูบอก "หนึ่ง พาไปหาหนึ่งหน่อย" -*- กูก็พาไป ตอนนั้นน้องกูขับมอไซยังไม่แข็ง พอไปถึงบ้านบักหนึ่ง กูนึกว่าไร สาดดด ไปเอาเกมปิกาจูมาลงคอมที่บ้าน พอได้เกมมากูก็รีบออกรถ มีธุระนี่หว่า บัก 1 ก็วิ่งตาม "เห้ย!! ยังไม่ได้บอกวิธีลงเลย!!" กูก็ไม่หยุด ขับเรื่อยๆ มันก็วิ่งตาม "ต้องอย่างนั้นอย่างนี้ ...ต่อด้วยไอนั้นไอนี้" น้องกูก็พยักหน้า "อือ ๆ" กูก็ขับไปเรื่อยๆ ไม่สน มันก็ยังวิ่งตามไปบอกสูตรลัด สูตรเลิด ห่าไรไม่รู้ (สำหรับคนเล่นเกม : ความรู้สึกกูตอนนั้นเหมือนกำลังโดนสปิริทเบรคเกอร์ล็อกอยู่) จนในที่สุดก็มาถึงบ้านกู กูจอดรถ เอาขาตั้งวางลง มันก็เดินมาตบไหล่น้องกู ปั้กๆ!! แล้วพูดว่า "แค่นี้ก็เล่นได้แล้ว" - -" พอกูเดินเข้าไปในบ้าน ก็ได้ยินเสียงมันตะโกนขึ้น "แง้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!! เก้ากับบ้านม่ายเปนนน ง่า แง้ๆๆๆๆๆๆๆ ToT" อายห่า แล้วจะวิ่งตามมาทำเหี้ยไร เสียเวลากูส่งกลับบ้านอีกเวรรร - -"
คนสุดท้าย -yasaki-(ท็อป) คนนี้ขอบอกว่าเทพจิง ตั้งแต่เล่นด้วยกันมายังไม่เคยแพ้ใคร สุดตีนครับพี่น้อง ถ้าหากว่าคุณผู้อ่านที่เคารพเข้าบีเนท แล้วพบว่าในทีมนั้นมี -yasaki- และ r-suji อยู่ด้วยกันน่ะครับ ขอเตือนว่าถ้าไม่โปรพอ ขอให้ไปไกลๆ ตีนส์ ก่อนจะโดนคิลเลือดพุ่ง!! ใครที่บ้านอยู่ประโคนชัยน่ะครับ อยากจะดูว่าเทพเค้าเล่นกันยังไง ว่างๆ ก็ไปที่ร้านต้นว่านน่ะครับ ไปดูยาซากิเล่น มันจะนั่งบ่นพึมพำๆ คนเดียว คล้ายกับคนเป็นโรคจิตอ่ะครับ แต่จิงๆ แล้ว มันคือภาษาที่เทพเค้าใช้สื่อสารกัน ภาษาที่มนุษย์เดินดินไม่อาจรู้ กูก็ไม่รู้ มีแต่ไอจู๋หน้าเซเว่นอ่ะแหละที่พอจะรู้ อยากรู้ว่าแปลว่าอ่ะไรก็ไปถามไอจู๋มัน (หมายเหตุ;สำหรับคนที่ไม่ได้อยู่ประโคนชัย ไอจุ๋เป็นชื่อคน ไม่ได้ทะลึ่ง) - -" อันที่จิง กูกะบักท็อปก็เพิ่งมารู้จักกันเมื่อไม่นานมานี้ แต่ก่อนก็เคยเหนอ่ะ แต่ไม่ค่อยคุยกัน อาจมีบ้าง .....ตอนนั้น หลังเลิกเรียนพิเศษ เย็นมากแล้ว กูปวดเยี่ยวเลยไปเยี่ยวที่ห้องน้ำข้างอาคาร 1 ระหว่างที่เยี่ยวก็มีเสียงหอบ!! ก็เลยถามว่า "ใครครับ" เสียงนั้นก็ตอบ "ท็อปครับ!! เอ้ยย มะใช่ ม่ายมีใคร" "อ่าว.. ไม่มีใครแล้วจะตอบได้ไงครับ-*-" แล้วกูก็ถามต่อ "เล่นว่าวหรอ" น้องเค้าก็ตอบ "อื้มๆ -*- มะช่ายๆ ท็อปกำลังหัดทำหกกบ ท็อปจะเต้นบีบอย" เหอะๆ คิดได้เนอะ ทำหกกบหลังห้องน้ำข้างคาร 1 อย่างน้อย มันก็ทำตัวมีประโยชน์มากกว่า ไอพวกเลิกเรียนแล้วพากันไปเดินสยาม
และจากวันนั้นถึงวันนี้ ดูเอาเอง http://www.hi5.com/friend/video/displayViewVideo.do?videoId=6861145&ownerId=171387136 มันก็มีทั้ง 4 เทพนั่นแหละที่เต้นอ่ะ
จริงๆ แล้ว เรื่องที่เขียนมีอยู่มากมาย มีทั้งที่ได้เจอเพื่อน ที่ได้ไปถ่ายรูปกับครอบครัว ได้กลับวัดจำปา 9ล9 แต่หากจะเขียนมากไปกลัวว่าจะไม่มีใครอยากอ่าน บล็อกนี้ผมขอจบแค่นี้น่ะครับ กลับมาอีกครั้งบล็อกหน้า ผมจะด่านายกรัฐมนตรีให้ฟัง o_O" ขอบคุณทุกคนที่อ่านจนจบ ขอบคุณเสปซไลฟดอทคอมที่มีพื้นที่ให้ผม ขอบคุณพระเจ้าที่เอื้อเฟื้อสมอง และสุดท้าย ขอบคุณประสบการณ์ดีๆ ในชีวิต ที่ผ่านมาแล้วไม่ผ่านไป ยังคงอยู่ในความทรงจำของกูตลอดไป.....
 |
ขอบคุณสำหรับการเข้าเยี่ยมชม!
kruso wonga écrit :
3 Jan.
พรรณธิภา สินธุสกุลa écrit :
หนึ่ง
เค้าอ่านข้อความที่หนึ่งเขียน
ไม่ว่าจะเรื่องไรก็ตาม
มันรู้สึกว่า..ดีอะ
ชอบความคิด คำพูด
อืม..เฉพาะเรื่องมีสาระนะ
4 Fév.
๑۩۞۩๑ ๑۩۞۩๑a écrit :
>
A permanência de uma pessoa em nossa vida Ela murcha e desaparece mesmo deixando marcado seu perfume Sincera fornece o calor dos sentimentos Te amo amigo(a)
5 Jan.
๑۩۞۩๑ ๑۩۞۩๑a écrit :
>
A permanência de uma pessoa em nossa vida Ela murcha e desaparece mesmo deixando marcado seu perfume Sincera fornece o calor dos sentimentos Te amo amigo(a)
5 Jan.
๑۩۞۩๑ ๑۩۞۩๑a écrit :
>
A permanência de uma pessoa em nossa vida Ela murcha e desaparece mesmo deixando marcado seu perfume Sincera fornece o calor dos sentimentos Te amo amigo(a)
5 Jan.
|
|||||||
|
|
